HAYRETTİN ÖNEN – ÇOCUKLARIMIZ (2)

Allah’ın kesin olarak Kur’an’da bizleri uyarmış olmasına rağmen, neden evlatlarımızı ebedi yaşayacakları bir hayat için hazırlamıyoruz o zaman. Onlara neden dünya hayatını değil de Allah’ı sevdirmeye çalışmıyoruz. Neden onları aman yavrum oku adam ol bak dünyada çok sıkıntı çekersin diye korkutup başarılı olmalarını sağlamak için kurslara ve okullara gönderdiğimiz gibi ahiret hayatları için cehennemle korkutup cennetlerle müjdeleyerek, Allah’a dönmelerini ve dünya hayatını yaşarken, ona ulaşmayı dileyerek nefis tezkiyesi yapmalarını sağlamıyoruz. Tabii bunun için anne ve babaların sıratı müstakim üzere yaşamaları gerekmektedir.

07-14 yaş arasında onlara ibadetleri sevdirin.”
Sakın yine zorlamadan nasihat ederek kendilerine iyilikle yaklaşın ve onları mükâfatlandırın. Çocuk on beş yaşında Allah’ın katında sorumluluk sahibi olacaktır. Anne babanın görevi çocuklarını Allah’a ulaşmayı dilemeleri ve mürşide tabi olup nefs tezkiyesine başlamaları için nasihat edip bu konuda örnek olmaktır. Yedi yaşından itibaren babanın görevi başlamaktadır. Yedi yaşına kadar ektiğiniz tarlayı çapalayıp sulayın. Babanın görevi 14 yaşına kadar çocuğuna örnek olup ibadetleri emretmek ve 15 yaşında mürşide tabiiyetini sağlamaktır.

Dünya hayatında insan hangi mevkide olursa olsun nefis tezkiyesi yoksa, mutlu olması mümkün değildir. Dünya hayatında insanlar her elde ettikleri hevesleriyle bir müddet sonra doyuma ulaşmakta ve daha başka heveslerinin peşinde oradan oraya savrulmaktalardır. Çünkü bu dünyada nefslerin hevası ile yaşanan zevkler mutluluk değildir. Mutluluk bulunulan her durumda yaşanan kesintisiz bir vetiredir.

Nefis tezkiyesi yoksa zevkleri yaşarız ve başka bir zevki yaşayıncaya kadar bozuk bir moralle şeytanın elinde oyuncak oluruz. Dünya ve ahirette de mutlu olabilmemiz, yalnızca Allah ile olmakla ve amelüssalihat yani nefis tezkiyesi yapmakla mümkündür. Allah razı olsun.