Ana Sayfa Arama Galeri Video Yazarlar
Üyelik
Üye Girişi
Yayın/Gazete
Yayınlar
Kategoriler
Servisler
Nöbetçi Eczaneler Sayfası Nöbetçi Eczaneler Hava Durumu Namaz Vakitleri Gazeteler Puan Durumu
WhatsApp
Sosyal Medya
Uygulamamızı İndir
Aytek TAZ
Aytek TAZ

AYTEK TAZ – ERKEK ERKEK GİBİ, KADIN KADIN GİBİ

Son yıllarda kadınlardan sıkça duyduğumuz bir cümle var: “Benim kimseye ihtiyacım yok, her şeyi kendim yapabilirim.” İlk bakışta özgüvenin, bağımsızlığın ve güçlü olmanın bir ifadesi gibi görünüyor. Kadının kendi ayakları üzerinde durması elbette kıymetlidir. Ancak insanın her şeyi yapabilecek olmasıyla her şeyi tek başına yapmak istemesi aynı şey değildir. İşte tam bu noktada düşünmemiz gereken bir mesele ortaya çıkıyor: Kadın her işi kendisinin yapabileceğini kanıtlamaya çalışırken erkek hangi alanda varlık gösterecek? Kadın, erkeğe ihtiyaç duymadığını her fırsatta dile getirirken bir süre sonra erkeğin kendisini geri çekmesine şaşırmalı mı?

Bir zamanlar erkeklerin daha fazla sorumluluk üstlendiği işler vardı. Ağır bir eşya taşınacaksa erkek öne çıkardı, evde bir tamir işi varsa elini taşın altına koyardı, zor bir meselede çözüm üretmeye çalışırdı. Bugün kadınlar da bu işleri yapabiliyor. Elbette bunda yanlış bir şey yok. Ancak bazı kadınların her işi kendisinin yapabileceğini göstermek uğruna erkeğin müdahalesine, fikrine veya yardımına ihtiyaç duymadığını sürekli vurgulaması, ilişkide farklı bir tablo ortaya çıkarıyor. Erkek bir işi yapmak istediğinde “Ben hallederim.” cevabını alıyor; karar vermeye kalktığında eleştiriliyor, fikir sunduğunda yetersiz bulunuyor. Bir süre sonra da “Madem her şeyi kendin yapabiliyorsun, öyleyse ben neden uğraşayım?” düşüncesiyle geri planda kalmaya başlıyor.

İşte bugün konuştuğumuz prenses erkeklerin ortaya çıkışında bu durumun da payı olabilir. Kadın, güçlü olmak adına her sorumluluğu üstlenirken erkeğin hareket alanını daraltabiliyor. Erkek ise zamanla mücadele etmek, çözüm üretmek ve inisiyatif almak yerine kendisine sunulan rahatlığa alışabiliyor. Başlangıçta kadının bağımsızlığıyla başlayan süreç, sonunda erkeğin pasifleşmesine dönüşebiliyor. Kadın her işi yaptığı için kendisini daha güçlü hissediyor; erkek ise kendisine ihtiyaç duyulmadığını düşünerek geri çekiliyor. Sonra kadın, karşısındaki erkeğin neden eskisi gibi girişken olmadığından şikâyet ediyor. Oysa bazen insan, sürekli kapalı tutulan bir kapıyı çalmaktan vazgeçer.

Elbette her erkeğin geri çekilmesini kadının güçlü olmasına bağlayamayız. Sorumluluk almaktan kaçan, kendi isteğiyle rahatına düşkün yaşayan erkekler de vardır. Fakat bir başka gerçek de şudur: Sürekli eleştirilen, yaptığı iş beğenilmeyen, fikrine değer verilmeyen bir insan zamanla çaba göstermekten vazgeçebilir. Bir erkek bir eşya monte etmeye çalışırken kadın sürekli nasıl yapması gerektiğini anlatıyorsa, bir karar alındığında daha karar tamamlanmadan eleştiriliyorsa, erkek bir süre sonra girişimde bulunmak yerine beklemeyi tercih edebilir. Burada sorun kadının fikrini söylemesi değil, karşısındaki insana kendisini gösterecek alan bırakmamasıdır.

Peki, bir ilişkide erkek ve kadın birbirini tamamlamak yerine birbirine ihtiyaç duymadığını kanıtlamaya çalışırsa ne olur? Erkek sorumluluk almaktan uzaklaşır, kadın her şeyi kontrol etmeye çalışır. Erkek inisiyatif kullanmaz, kadın her kararı kendisi verir. Bir süre sonra kadın yanında güçlü ve girişken bir erkek görmek isterken, erkek de ne yaparsa yapsın eleştirileceğini düşünerek sessiz kalır. İki taraf da aradığı şeyi kaybettiğinin farkına geç varır. Çünkü bir ilişkinin güzelliği, iki insanın birbirinden bağımsız yaşayabilmesinde değil, bağımsızlıklarını korurken birbirlerine ihtiyaç duyabilmelerindedir.

Kadının güçlü olması, erkeğin gereksiz olduğu anlamına gelmez. Erkeğin güçlü olması da kadının güçsüz kalmasını gerektirmez. Bir kadın ağır bir işi yapabilir, bir erkek evin estetiğiyle ilgilenebilir. Fakat hayatın her alanında bir şeyleri kanıtlama yarışına girildiğinde, yardımlaşmanın ve birbirini tamamlamanın anlamı kaybolur. Kadının zarafetiyle, inceliğiyle ve estetik bakışıyla; erkeğin girişkenliğiyle, sorumluluk almasıyla ve çözüm üretmesiyle katkı sunduğu bir ilişki, birbirine üstünlük kurmaya çalışan iki insanın ilişkisinden farklıdır. Burada önemli olan, bu özelliklerin yalnızca bir cinsiyete ait olduğunu savunmak değil, iki tarafın da birbirine alan açabilmesidir.

Belki de artık şu soruyu sormanın zamanı gelmiştir: Gerçekten her şeyi tek başımıza yapabiliyor olmamız mı önemli, yoksa hayatı paylaşabileceğimiz birine yer açabilmemiz mi? Güçlü olmak, kimseye ihtiyaç duymamak değildir. Bazen güçlü olmak, her şeyi yapabilecek durumda olduğun hâlde karşındaki insanın da bir katkısı olmasına izin vermektir. Aynı şekilde erkek olmak da yalnızca kendisine ihtiyaç duyulmasını beklemek değil, ihtiyaç duyulduğunda sorumluluk almaya hazır olmaktır.

Unutmayalım ki bir ilişkide herkes kendi başına her şeyi yapabiliyorsa bile asıl mesele, birlikte neler yapabildiğidir. Kadın sürekli “Ben her şeyi hallederim.” derken erkeğin varlığını gereksizleştirmemeli; erkek de kadının güçlü olmasını sorumluluktan kaçmanın bahanesi hâline getirmemelidir. Çünkü kadın her şeyi tek başına yapmak zorunda olmadığını, erkek de her şeyi bir başkasının yapmasını beklememesi gerektiğini anlamalıdır. Hayat arkadaşlığı, kimin daha güçlü olduğunu kanıtlama yarışı değil, iki insanın birbirine hem özgürlük hem de değer verebilme sanatıdır.

YORUMLAR

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

YAZARLAR
TÜMÜ

SON HABERLER

Marka Flower Çiçekçi