Nöbetçi Eczaneler
İmam Gazâlî, insanın olgunlaşmasını yaşla değil, kalbin hâliyle ölçer. Ona göre kalp ne kadar safsa, hakikate o kadar yakındır. İşte bu yüzden çocuklarda bulunan bazı özellikler, tasavvuf ehli için sadece masumiyet değil, aynı zamanda örnekliktir.
1. Saf İman
Çocuk inanırken şüpheyle başlamaz.
Allah onun zihninde bir kavram değil, kalbinde bir gerçektir.
Gazâlî’ye göre kalp, kirlenmeden önce hakikati zorlanmadan kabul eder.
Çocuk kalbi tam da böyledir:
henüz kibirle sertleşmemiş,
bilgiyle yüklenip ağırlaşmamıştır.
Bu yüzden çocuk imanı sessizdir ama derindir.
Biz büyüdükçe imanımızı çoğaltırız,
ama teslimiyetimizi eksiltiriz.
2. Tam Güven (Tevekkül)
Çocuk yarın ne olacağını düşünmez.
Rızkı, korkuyu, ihtimali hesaplamaz.
Birilerinin onu düşündüğüne inanır.
Gazâlî tevekkülü,
“sebebi inkâr etmek değil, sebebe bel bağlamamak”
olarak açıklar.
Çocuk sebepleri bilmez belki ama
sonuca takılıp kalmaz.
Biz her şeyi kontrol etmeye çalıştıkça yoruluruz,
çocuk ise teslim olduğu için rahattır.
3. Ümitsizlik Bilmeme
Çocuk düşer, ağlar ama vazgeçmez.
Kalbi karanlıkta uzun süre kalmaz.
Gazâlî’ye göre ümitsizlik,
Allah’ın rahmetini sınırlamak demektir
ve bu, kul için en büyük yanılgılardan biridir.
Allah’a çocukça inanmak,
ne kadar karanlık olursa olsun
“buradan bir çıkış vardır” diyebilmektir.
4. Hesapsız Sevgi
Çocuk severken karşılık beklemez.
Sevgisi pazarlık bilmez.
Gazâlî, hakiki sevginin
çıkarla karışmamış sevgi olduğunu söyler.
Allah’ı sevmek de böyle olmalıdır:
sadece verince değil,
sadece kolayken değil.
Biz sevgimizi bile şartlara bağlarız,
çocuk ise kalbini olduğu gibi verir.
5. Çabuk Affetme
Çocuk kırılır ama kin tutmaz.
Kalbi yük taşımaz.
Gazâlî affetmenin,
kulun önce kendine yaptığı bir iyilik olduğunu hatırlatır.
Çünkü affetmeyen kalp ağırlaşır
ve ağırlaşan kalp hakikati taşıyamaz.
Biz affetmediklerimizle yaşlanırız,
çocuklar ise affettikleri için hafif kalır.
Kapanış
Tasavvuf bize çocuk olmamızı söylemez.
Ama çocuk kalbini kaybetmememizi ister.
Çünkü büyümek kaçınılmazdır,
fakat kalbin katılaşması kader değildir.
Belki yeniden çocuk olamayız.
Ama saf imanla inanmayı,
tevekkülle güvenmeyi,
ümidi diri tutmayı,
hesapsız sevmeyi
ve kalbi hafif bırakmayı öğrenebiliriz.
Bazen en doğru yol,
en sade olanıdır.
Ve bazen Allah’a en çok yaklaşanlar,
çocuk kalbini koruyabilenlerdir.
Sağlıcakla kalın…
YORUMLAR