Nöbetçi Eczaneler
Allahüteala Hazretleri tam da bu ortamda bizlere, yani Müslümanlara kafirlerin birbirlerinin dostu olduklarını, eğer bizler de ırklar olarak değil, Müslümanlar olarak bir araya gelip birbirimizin dostları olarak dayanışma içinde olmazsak, fitne çıkacağını söylemektedir. Kıyamete kadar tüm zamanların kitabı olan Kur’an’ı Kerimde birleşemezsek ve Kur’an’ı yaşamazsak kavga ve gürültü içinde mutsuz bir şekilde bu dünyadan göçer gideriz.
8/ENFÂL-73: Kâfir olan kimseler birbirinin dostlarıdır. Onu yapmazsanız (birbirinizle dost olmazsanız) yeryüzünde fitne ve büyük fesat olur.
Allah’ın dostları birbirleriyle dost olmak mecburiyetindedirler. Bir evvelki ayet-i kerimede
geçen, Mekke’de kalanlar da Medine’ye göç edenler de âmenû olanlar, Allah’a ulaşmayı dileyenler, Peygamber Efendimiz (S.A.V)’e tâbî olanlardır. Ama ikisi arasında büyük bir farklılık görüyor.
Allahütealâ. Resul’ü yalnız bırakmayanlar ile bırakanlar… Ve diyor ki, o kalanlar için: “Siz, kendi düşmanlarınızla savaş halinde olduğunuz cihetle, kalanlara yardım etmekle vazifeli değilsiniz. Kendiliğinizden bunu yapmanız gerekmiyor. Ama onlar, sizden din düşmanlarıyla savaşmak üzere yardım isterlerse, bunu yerine getirmek, onlara yardım etmek üzerinize farzdır.”
Allah’ın dostları, Allah’ın taraftarları, Allah için olanlar, nerede olurlarsa olsunlar beraberliği, birliği kurmak mecburiyetindedirler. Ne yazık ki her devirde iblis, Allah’ın tarafında olanları, birlikten men etmek için her şeyi yapmıştır. Allah’ın taraftarları bir türlü bir araya gelemezler. Fırka fırka ayrılmışlardır. Her grup kendisinde olanla ferahlanır. Ama birleşmeyi akıl edemezler. Ve Allahütealâ’nın emir verdikleri, onlara birleşmenin gereklilik olduğunu mutlaka ihtar etmişlerdir.
Bunun Allah’ın emri olduğunu mutlaka tebliğ etmişlerdir, ama “kendisinde olanla ferahlanan” her grup, beraber olmayı hep reddetmişlerdir. Oysa ki Allahütealâ: “Fırkalara ayrılmayın. O zaman kuvvetiniz gider.” diyor. Allah’ın yolunda olanların hepsinin de üzerine aynı standartlar farzdır.
Bir olmak, beraber olmak ve Allah’a tevekkül etmek, Allah’a güvenmek. Allah’a ulaşmayı dileyip Allah’tan bir ipe tutunarak gizli şirkten kurtulmamız ve mürşidimize tabi olarak aynen sahabe gibi insanlardan bir ipe ve sağlam kulba tutunarak, gerçekten fırkayı naciyeyi oluşturmamız mümkün değildir. Kalplerin arasını Allah birleştirmezse eğer birbirimizi gerçekten sevebilmemiz ve mutluluğa ulaşabilmemiz mümkün değildir.
30/RÛM-31: O’na (Allah’a) yönelin (Allah’a ulaşmayı dileyin) ve O’na karşı takva sahibi olun. Ve namazı ikame edin (namaz kılın). Ve (böylece) müşriklerden olmayın.
30/RÛM-32: (O müşriklerden olmayın ki) onlar, dinlerinde fırkalara ayrıldılar ve grup grup oldular. Bütün gruplar, kendilerinde olanla ferahlanırlar.
3/ÂLİ İMRÂN-103: Ve hepiniz, Allah’ın ipine sımsıkı tutunun, fırkalara ayrılmayın! Ve Allah’ın sizin üzerinizdeki nimetini hatırlayın; siz (birbirinize) düşman olmuştunuz. Sonra sizin kalplerinizin arasını birleştirdi, böylece O’nun (Allah’ın) nimeti ile kardeşler oldunuz. Ve siz ateşten bir çukurun kenarında iken sizi ondan kurtardı. İşte Allah, ayetlerini size böyle açıklıyor.
Umulur ki böylece siz hidayete erersiniz.3/ÂLİ İMRÂN-112: Onların üzerlerine, nerede olurlarsa olsunlar zillet (alçaklık) damgası vuruldu. Ancak Allah’ın ipine (Sıratı Müstakime) ve insanlardan bir ipe (Allah’a ulaştıracak olan mürşide) tutunanlar (ulaşanlar) hariç. (Onlar) Allah’tan bir gazaba uğradılar ve üzerlerine miskinlik damgası vuruldu. Bu, onların Allah’ın ayetlerini inkâr etmiş olmaları ve peygamberleri haksız yere öldürmüş olmaları sebebiyledir. İşte bu, onların (Allah’a) isyan etmelerinden ve haddi aşmış olmalarındandır. Allah razı olsun….
YORUMLAR