ÖZTEKİN YILMAZ – BATMAN’IN ÇATILARINDA SAKLI HAYATLAR

Batman’ın Gökyüzüne Bakarsınız… Güneşin Batışı, Ezan Sesleri, Kuş Sürüleri… Ama O Çatılar, O Betonun En Tepesindeki Karanlık Odalar Size Hiçbir Şey Söylemez. Oysa Orada, Bu Şehrin Bilmediği Bir Hayat Vardır. Sığınmış, Sessiz, Görünmez Bir Hayat…

Çoğu İnsan Fark Etmez; Çünkü Biz Gözümüzü Hep Vitrinlere, Işıklı Caddelere, Kafelerin Camlarına Dikmişiz. Ama Bu Şehrin Tam Tepesinde, Bazen Eski Bir Asansör Boşluğunun Ucunda, Bazen Bir Depo Gibi Görünen Daracık Odalarda İnsanlar Yaşıyor. Çatı Katı Dediysem, O Romantik Teraslardan Bahsetmiyorum; Elektrik Tesisatının Arasında, Yağmurda Damlayan Tavanın Altında, Yazın Kavuran Sıcağında Nefes Alınan Yerlerden Söz Ediyorum.

Kim Bunlar? Bir Kısmı Memleketinden Kopup Batman’a İş Bulma Hayaliyle Gelmiş, Ama Kira Fiyatlarının Acı Gerçeğiyle Yüzleşmiş İnsanlar. Bir Kısmı Savaş, Yoksulluk Ya Da Aile İçi Sorunlardan Kaçıp Bir “Çatıya” Sığınmış. Kimi Tek Başına, Kimi Çocuğuyla… Kimlikleri Var Ama Adresleri Yok. Belediyenin, Muhtarın, Komşunun Kayıtlarında Yoklar; Onlar Şehrin Sessiz Kiracıları.

Ve Biz… Biz Aşağıda, Klimalı Salonlarda, “Batman Büyüyor” Diye Gururlanırken, Şehrin Tam Tepesinde Büyüyen Sessiz Bir Sefalet Var. Odamızın Penceresinden Yıldızları İzlerken, Belki De Hemen Üzerimizde Biri, Karton Kutularla Isıyı Kesmeye Çalışıyor. Biz Kahvemizi Yudumlarken, Bir Başka Çatı Katında Bir Çocuk, Yağmur Suyunu Leğenle Topluyor.

Bu Yazıyı Yazarken Düşündüm… Neden Bugüne Kadar Kimse Bu Çatılara Bakmadı? Çünkü Biz, Bu Şehrin Üstüne Bakmayı Sevmiyoruz. Yukarıda Gerçekler Var. Gerçekler, Tabelalardan, Seçim Afişlerinden, Resmi Bültenlerden Daha Sert. Ve Belki De Bu Yüzden Yukarıya Bakmamayı Tercih Ediyoruz.

Batman’ın Çatı Katlarındaki Gizli Yaşamlar Sadece Yoksulluğun Hikâyesi Değil; Aynı Zamanda Bu Şehrin Vicdanının Da Aynasıdır. O Aynaya Bakmaya Cesareti Olan Var Mı?