Ben Kürdüm….
Ben bu coğrafyanın dağlarında yankılanan ezgisi, türkülerinde saklı hüznü, dilinde taşıdığı binlerce yıllık hafızasıyım. Her taşında bir hikâye, her dağında bir hatıra, her türküsünde bir halkın sevinci ve hasreti saklıdır.
Benim kimliğim bir tesadüf değil, köklerimin bana bıraktığı en kıymetli mirastır. Dilimle, kültürümle, tarihimle ve onurumla varım. Ne kimliğimden utanırım ne de köklerimi inkâr ederim. Çünkü insan, nereden geldiğini bildiği kadar kim olduğunu da bilir.
Kürt olmak; yalnızca bir kimliği taşımak değil, bir kültürün hafızasına sahip çıkmak, anadilinin sesini yaşatmak ve geçmişten geleceğe uzanan bir mirası korumaktır. Bir annenin Kürtçe ninnisinde, bir dengbêjin yanık sesinde, bir stran’ın yüreğe dokunan ezgisinde yaşar bu kadim kültür.
Bu coğrafya çok şey gördü. Acıyı da yaşadı, hasreti de; ayrılığı da gördü, umuda tutunmayı da… Ama bütün zorluklara rağmen insanının yüreğinde yaşama sevinci, özgürlük arzusu ve yarınlara dair inancı hiç eksilmedi.
Benim istediğim ayrıcalık değil, eşitliktir. Ayrıştırılmak değil, anlaşılmaktır. Susmak değil, kendi dilimle ve kimliğimle özgürce var olabilmektir. Çünkü farklılıklar bir ülkenin zenginliğidir; hiçbir dil, hiçbir kültür ve hiçbir kimlik diğerinden daha değersiz değildir.
Unutulmamalıdır ki bir halkın kimliği tehdit değil, tarihinin ve kültürünün bir parçasıdır. Birlikte yaşamanın yolu inkârdan değil; karşılıklı saygıdan, adaletten, eşitlikten ve samimiyetten geçer.
Ben Kürdüm…
Başım dik, köklerim derin, yüreğim özgür. Kimliğimi bir başkasına karşı değil, kendime, geçmişime ve geleceğime duyduğum saygıyla taşıyorum.
Ben köklerimden güç alırım, dilimden kimlik bulurum, kültürümle geleceğe yürürüm. Çünkü insanın en büyük zenginliği, kendisi olmaktan korkmamasıdır.
Ve son sözüm şudur: Köklerimden utanmam, kimliğimden vazgeçmem, dilimi unutmam. Ben Kürdüm… Bu benim geçmişim, onurum ve yarına taşıdığım en kıymetli mirasımdır.

YORUMLAR