Nöbetçi Eczaneler
Batman artık bazı sorunları konuşmaktan yoruldu. Çünkü konuşuyoruz, üzülüyoruz, tepki gösteriyoruz, birkaç gün sonra unutuyoruz. Sonra aynı sorun başka bir aileyi, başka bir genci, başka bir hayatı vuruyor.
Şiddet, uyuşturucu, işsizlik, gençlerin umutsuzluğu, ekonomik sıkıntılar, ailelerin yaşadığı sosyal sorunlar… Bunların hiçbiri bir gecede ortaya çıkmadı. Yıllardır büyüyen sorunlardan söz ediyoruz. Fakat asıl sorun, sorunların varlığından çok, bunlara karşı verilen mücadelenin yeterince güçlü olup olmadığıdır.
Artık sormak gerekiyor: Batman’da kim gerçekten sorumluluk alıyor?
Bir olay yaşanıyor; kurumlar açıklama yapıyor, siyasi partiler mesaj yayımlıyor, STK’lar kınama metni paylaşıyor. Birkaç gün sonra gündem değişiyor. Oysa kaybedilen insanın ailesi için gündem değişmiyor. Bir annenin acısı sosyal medya gündemi sona erince bitmiyor. Bir gencin geleceği birkaç açıklamayla kurtulmuyor.
O halde neden sürekli olaydan sonra konuşuyoruz?
Neden olay yaşanmadan önce harekete geçemiyoruz?
Batman’da kamu kurumları var, yerel yönetimler var, siyasi partiler var, milletvekilleri var, onlarca dernek ve sivil toplum kuruluşu var. Kanaat önderleri, meslek örgütleri, platformlar var. Peki bütün bu yapıların ortak gücü neden şehrin kronik sorunlarını çözmeye yetmiyor?
Bu soruyu sormak kimseye düşmanlık değildir. Tam tersine, Batman’a karşı sorumluluğun gereğidir.
STK’lara da açıkça söylemek gerekiyor: Sivil toplum yalnızca toplantı salonlarında fotoğraf vermek, protokol ziyaretlerinde bulunmak ve özel günlerde açıklama yayımlamak değildir. Sivil toplum, gerektiğinde siyasi iktidarı da muhalefeti de belediyeyi de kamu kurumlarını da eleştirebilmektir. Toplumun sorununa dokunamayan, gençlerin geleceğine sahip çıkamayan, şehrin gerçek meselelerinde güçlü bir söz söylemeyen bir sivil toplum anlayışını artık tartışmak zorundayız.
Siyaset kurumunun da kendisine dönüp bakması gerekiyor. Batman’ın gençleri yalnızca seçim dönemlerinde hatırlanmamalı. Gençlerin işsizliği, uyuşturucu tehlikesi, şiddet, eğitim, kültür, spor ve sosyal yaşam meseleleri siyasi polemiklerin gölgesinde bırakılmamalı.
Milletvekillerinden belediyelere, iktidar temsilcilerinden muhalefet partilerine kadar herkesin sorumluluğu var. Çünkü bu şehirde yaşanan her toplumsal yara, yalnızca bir ailenin değil, Batman’ın ortak yarasıdır.
Ve gazetecinin görevi de alkışlamak değil; sormaktır.
Ben de soruyorum:
Batman’da gençler için daha güçlü bir mücadele neden kurulmasın?
Uyuşturucu ve şiddet konusunda kurumlar neden ortak, sürekli ve ölçülebilir bir çalışma yürütmesin?
STK’lar neden güçlerini birleştirip toplumun karşısına somut projelerle çıkmasın?
Siyaset neden kısır tartışmalar yerine Batman’ın geleceğini konuşmasın?
Kurumlar neden yalnızca olaylardan sonra değil, olaylar yaşanmadan önce sahada olmasın?
Artık Batman’ın “geçmiş olsun” cümlelerine değil, “bir daha yaşanmasın” anlayışına ihtiyacı var.
Çünkü bir gencimizi kaybettikten sonra ağıt yakmak kolaydır. Zor olan, o genci kaybetmeden önce elinden tutmaktır.
Bir aile yıkıldıktan sonra başsağlığı dilemek kolaydır. Zor olan, o aile yıkılmadan önce toplumsal sorumluluk almaktır.
Batman’ın daha fazla sessizliğe ihtiyacı yok.
Bu şehrin vicdanı konuşmalı. Kurumlar hesap vermekten korkmamalı. STK’lar susmamalı. Siyaset sorumluluktan kaçmamalı. Toplum da “bana dokunmayan sorun” anlayışından vazgeçmeli.
Çünkü vicdanın sustuğu yerde yalnızca sorunlar büyür.
Batman’ın artık daha fazla seyirciye değil, sorumluluk alan insanlara ihtiyacı var.
YORUMLAR