Nöbetçi Eczaneler
Bazen düşünüyorum: Eğer ben şeytan olsaydım ve elimde bu çağın imkanları olsaydı, gençleri dinden soğutmak için hangi yolları kullanırdım? Aslında çok kolay olurdu. Çünkü teknoloji, sosyal medya ve modern kültür zaten elimde hazır birer silah gibi bekliyor. Buyurun, nasıl yapardım anlatayım:
ÖNCE İNTERNETİ SİLAH GİBİ KULLANIRDIM
Onları gece gündüz ekran başına kilitlerdim. YouTube videoları, Netflix dizileri, Reddit tartışmaları, saatler süren meaningless scroll’lar… Namaz vakti geldiğinde “bir bölüm daha” dedirtirdim. Gece seher vaktinde ekran başında uyuyakalmak adeta rutinleri olurdu.
SOSYAL MEDYAYI GÖSTERİŞ SAHNESİNE ÇEVİRDİM
Story atmadan ibadet edemez hale getirirdim. Hacca giderken, umrede tavaf ederken bile filtreli videolar paylaşmalarını sağlardım. İbadet gösterişe, samimiyet alkışa dönüşürdü. Beğeni ve takipçi sayıları imanlarının yerine geçerdi.
TİK TOK’LA DİNÎ DEĞERLERİ MİZAHA KURBAN EDERDİM
15 saniyelik videolarla kutsalları alaya aldırırdım. Abuk sabuk challenge’lar, oruç tutmama oyunları, dinî kavramlara tiye alan skeçler… Maneviyat sulanır, eğlence ağır basardı.
CAFE KÜLTÜRÜNÜ YENİ CAMİ GİBİ SUNARIM
Artık sohbet meclisleri kahvecilerde olurdu. 3. nesil kahvecilerde saatlerce dünya meselelerini tartışır, din konuşurken bile ilmihal bilgisinden bihaber kalırlardı. Latte yudumlarken kendilerini entelektüel zannederlerdi.
BİLİM MASKESİYLE DİNİ KÜÇÜMSERDİM
Onlara “Artık bilim devri, din eskide kaldı” dedirtirdim. Ateist yazarların kitapları elden ele dolaşırken, Kur’an ve hadis raflarda tozlanırdı. Şüphe, zeka göstergesi gibi sunulurdu.
KOLAY YOLDAN ZENGİNLİK HAYALÎ AŞILARIM
“Helal kazanç uzun iş” derdim. Kripto para, bahis siteleri, borsa oyunlarıyla kısa yoldan zengin olma hırsını körüklürdüm. Haram-helal çizgisi bulanır, fırsatçılık erdem olurdu.
GÖSTERİŞLİ İMANLARINI ZAYIFLATIRDIM
Düğünleri, nişanları, sünnetleri abarttırırdım. İsrafı “prestij” diye pazarlardım. Havai fişek gösterileri, altın takma yarışlarıyla samimiyeti gölgede bırakırdım.
İBADETİ ERTELETEN BAHANELER ÜRETİRDİM
“Daha gencim”, “önce sınavı geçeyim”, “şimdi iş güç var” derlerdi. İbadet hep ertelenir, pişmanlık için yaşlılığı beklerlerdi. Fakat o yaşlılık çoğu zaman hiç gelmezdi.
AHLÂKÎ SINIRLARI ESNETİRDİM
Haram ilişkileri “bireysel özgürlük”, alkolü “sosyalleşme”, günahı “çağdaşlık” gibi gösterirdim. Günahı normalleştirir, helali gericilik gibi sunardım.
DİJİTAL PUTLAR ÜRETİRDİM
Fenomenleri, influencerları, YouTuberları onların yeni idolü yapardım. Peygamberleri, alimleri unutup “abi Elon Musk bile dine inanmıyor” derlerdi. Trendler, imanlarının yerini alırdı.
RİYAYI SAMİMİYETİN ÖNÜNE GEÇİRİRDİM
İbadet yaparken bile “kimler gördü?” derdine düşerlerdi. Allah için değil, insanlar için ibadet ederlerdi.
İMANLARINI MENFAATLERİ BAĞLARDIM
Dua ederlerdi ama sadece dünyalık isterlerdi. Bekledikleri olmayınca küsüp dinden soğurlardı.
HAYATIN ANLAMINI BU DÜNYAYA HAPSEDERDİM
Ahireti unuttururdum. Kabir, hesap günü konuşanları “karamsar” diye etiketletirdim. Hep “anı yaşa” sloganıyla oyalardım.
AİLE BAĞLARINI ZAYIFLATIRDIM
Anne babayı “baskıcı”, nasihatleri “eski kafalı” gösterirdim. Nesilleri birbirine düşman ederdim.
BİLGİSİZ ÖZGÜVEN AŞILARIM
Din hakkında konuşan ama kaynağı bilmeyen bir kitle oluştururdum. Sosyal medyada iki cümlelik karikatür bilgilerle kendini alim sanırlardı.
POPÜLER KÜLTÜRLE KALPLERİNİ ÇÜRÜTÜRDÜM
Diziler, filmler, müziklerle ahlakı erozyona uğratır, şehveti parlatır, maneviyatı köreltirdim.
EGO VE NEFSİNİ PUTLAŞTIRIRDIM
“Kimse bana karışamaz” mantığını yüceltirdim. Ego, özgürlük maskesiyle imanlarını kemirirdi.
⸻
Ve sonra…
Ortaya; dünyaya tapan, dine mesafeli, ibadeti angarya gören, helali unutan, harama alışmış, gösterişe doymayan ama ruhen aç bir gençlik çıkardı.
Ama ne diyeyim? Ben şeytan değilim.
Sadece şeytanın bugün nasıl çalıştığını anlatmaya çalışıyorum.
⸻
👉 (Dipnot: Bu yazıyı okuyan genç kardeşim; şeytanın her çağda yeni elbiseler giydiğini unutma. Modern tuzaklara karşı uyanık ol.)
YORUMLAR