Nöbetçi Eczaneler
Konuşmak insana doğuştan verilmiş bir kolaylıktır; susmak ise zamanla öğrenilen bir olgunluk. Çocukken susmayı beceremeyiz, büyüdükçe susmanın ne kadar kıymetli olduğunu fark ederiz. Çünkü insan her konuştuğunda bir şeyler söyler ama her sustuğunda kendini dinler.
Susmak, çoğu zaman yanlış anlaşılır. Sessiz kalan ya korkak sanılır ya da söyleyecek sözü yokmuş gibi görülür. Oysa susmak, bazen kelimelerden vazgeçmek değil, kelimeleri yerinde kullanmayı bilmektir. Her duyulan cevap istemez, her görülen yorum beklemez.
Bugün en çok yıprandığımız yer, dilimizdir. Aceleyle kurulan cümleler, düşünülmeden söylenen sözler; dostlukları zedeler, gönülleri kırar, telafisi zor yaralar açar. İnsan çoğu zaman söylediklerine pişman olur ama söylemediklerinden nadiren. Susmak bu yüzden bir koruma kalkanıdır; insanı hem kendinden hem başkasından sakınır.
Sessizlik, düşüncenin en verimli hâlidir. Gürültü arttıkça zihin dağılır, ses azaldıkça akıl toparlanır. İnsan sustuğunda kalbiyle baş başa kalır; neyi neden söylediğini, neyi neden sustuğunu daha iyi anlar. Susmak, iç muhasebenin en sade yoludur.
Az konuşan insanın sözü ağır olur. Her ortamda konuşan değil, gerektiğinde konuşan kişi ciddiye alınır. Çünkü sözün değeri, sessizlikten beslenir. Sürekli konuşulan yerde kelimeler anlamını yitirir; araya bırakılan sessizlik ise söze derinlik katar.
Susmak aynı zamanda karşıyı dinlemektir. Dinlemek ise sadece duymak değil, anlamaya çalışmaktır. İnsanlar çoğu zaman cevap vermek için dinler; anlamak için değil. Oysa bir suskunluk, karşı tarafın kendini açmasına imkân verir. Bazen çözüm, söze eklemekle değil, sözden çekilmekle gelir.
Öfke anında susabilmek büyük bir erdemdir. Çünkü öfke geçicidir ama söz kalıcıdır. Öfkeyle söylenen bir cümle yıllarca hatırlanır. Susmak ise fırtınayı dindiren bir liman gibidir; hem insanı hem ilişkileri korur.
Ve unutulmamalıdır: Susmak her zaman geri adım değildir. Bazen bir duruştur, bazen bir tavır, bazen de en net cevaptır. İnsan her suskunluğuyla kaybetmez; çoğu zaman saygınlık kazanır.
Belki de bugün, biraz daha az konuşmaya, biraz daha çok susmaya ihtiyacımız var. Çünkü dünya yeterince gürültülü. Hakikat ise hâlâ sessizce bekliyor.
Hayırlı söz yoksa, susmak da bir hikmettir…
Sağlıcakla kalın.
YORUMLAR